Narbulut ECS Ağ Yönetimi Kılavuzu

İçindekiler
1. Ön Koşullar
2. Genel Bakış ve Ağ Mimarisi
3. VPC ve Subnet Yönetimi
4. Elastic IP Yönetimi
5. Port Açma / Kapama (ACL Kuralları)
6. Port Yönlendirme (Destination NAT)
7. VPC Firewall ve Distributed Firewall
8. Statik Rota ve DNS Ayarları
9. Ağ Topolojisi
10. NGAF — Web Console, SOC ve Politikalar
11. NGAF — NAT, UTM ve İzleme
12. En İyi Uygulamalar

1. Ön Koşullar

Ağ yönetimi işlemlerine başlamadan önce aşağıdaki koşulların karşılandığından emin olun:

ECS platformuna erişim yetkisi olan bir Tenant veya Co-Administrator hesabı
En az bir VPC ve Subnet yapılandırılmış olması
Elastic IP (EIP) ataması yapılmış olması
NGAF cihazının aktif ve çalışır durumda olması
Yeterli kaynak kotası

Şekil 1 — Kaynak Kotası (Resource Quota) sayfası

Kaynak	Açıklama	Kontrol
EIP (IPv4)	Dış erişim için Elastic IP	Public Resource
Bandwidth	Bant genişliği limiti	Public Resource
CPU / Memory	VM ve NGAF için	Resource Pool
NGAF	Firewall cihaz kotası	Resource Pool
SSL VPN Users	VPN kullanıcı limiti	Resource Pool

İpucu: Kaynak kotası yetersizse System > Resource Quota sayfasından mevcut durumu kontrol edin ve gerekirse destek ekibinden artırım talep edin.

2. Genel Bakış ve Ağ Mimarisi

ECS platformundaki ağ altyapısı, birbirine entegre çalışan birden fazla bileşenden oluşur. Bu kılavuz, tüm ağ bileşenlerinin yapılandırılmasını ve yönetimini kapsar.

Şekil 2 — Ağ Mimarisi Genel Bakış

Bileşen	Açıklama	Erişim
VPC	İzole sanal ağ ortamı	Network Deployment > VPC
Subnet	VPC içindeki alt ağlar	VPC > Subnet
Elastic IP	Dış ağa açılan statik IP	IP and Bandwidth
ACL	Port açma/kapama kuralları	VPC > ACL
Destination NAT	Port yönlendirme	VPC > Destination NAT
VPC Firewall	VPC seviyesinde güvenlik duvarı	Security > VPC Firewall
Distributed Firewall	VM arası trafik kontrolü	Security > Distributed Firewall
NGAF	Gelişmiş güvenlik duvarı (UTM)	Security > NGAF
Static Route	Özel rota tanımları	VPC > Static Route
Internal DNS	Dahili DNS kayıtları	VPC > Internal DNS

Katmanlı Güvenlik Modeli

Katman	Açıklama
VPC Firewall / ACL	Dış ağ ile VPC arasındaki trafiği kontrol eder
Distributed Firewall	VPC içindeki VM'ler arası trafiği kontrol eder
NGAF	Gelişmiş paket inceleme, IPS/IDS, NAT, UTM ve VPN
Destination NAT	Dış ağdan gelen trafiği dahili kaynaklara yönlendirir

3. VPC ve Subnet Yönetimi

VPC (Virtual Private Cloud), izole bir ağ ortamı sağlar. Her VPC kendi subnet, rota ve güvenlik kurallarına sahiptir.

Erişim: Network Deployment > VPC

Şekil 3 — VPC Listesi

Bir VPC seçtiğinizde, VPC detay sayfasında alt ağları (subnet) görüntüleyebilir ve yönetebilirsiniz.

Şekil 4 — Subnet Listesi

Alan	Açıklama
VPC Adı	Sanal ağ ortamı tanımlayıcısı
CIDR	VPC adres aralığı (ör: 10.0.0.0/16)
Subnet Adı	Alt ağ tanımlayıcısı
Subnet CIDR	Alt ağ adres aralığı (ör: 10.0.1.0/24)
Gateway	Alt ağ varsayılan ağ geçidi
VLAN ID	VLAN tanımlayıcısı

Not: VPC oluşturulduktan sonra CIDR aralığı değiştirilemez. Planlama aşamasında ağ adres yapısını dikkatlice belirleyin.

4. Elastic IP Yönetimi

Elastic IP (EIP), VM’lerin ve servislerin dış ağa erişebilmesi için gerekli statik IP adresleridir.

Erişim: IP and Bandwidth

Şekil 5 — Elastic IP Listesi

Alan	Açıklama
EIP Adresi	Atanan public IPv4 adresi
Bant Genişliği	EIP'ye tanımlı bant genişliği limiti
Bağlı Kaynak	EIP'nin bağlı olduğu VM veya servis
Durum	Bağlı (Bindled) veya Boşta (Unbindled)

İpucu: Kullanılmayan EIP'ler kaynak kotasından düşer. Gereksiz EIP'leri serbest bırakarak kotanızı verimli kullanın.

5. Port Açma / Kapama (ACL Kuralları)

ACL (Access Control List) kuralları, VPC düzeyinde port bazlı erişim kontrolü sağlar. Varsayılan olarak tüm portlar kapalıdır; yalnızca açıkça izin verilen portlar erişime açılır.

Erişim: VPC > ACL

Güvenlik Temeli — Varsayılan Kapalı Tutulması Önerilen Portlar

Port	Protokol	Açıklama
22	TCP (SSH)	Kaba kuvvet saldırısı riski
445	TCP (SMB)	Fidye yazılımı riski
1433	TCP (SQL)	Veritabanı saldırısı riski

Şekil 6 — ACL Kural Listesi

Şekil 7 — ACL Kural Oluşturma

Alan	Açıklama
Kural Adı	Tanımlayıcı isim
Yön (Direction)	Inbound (gelen) veya Outbound (giden)
Protokol	TCP, UDP, ICMP veya tümü
Kaynak / Hedef IP	IP adresi veya CIDR bloğu
Port Aralığı	Tek port veya aralık (ör: 80-443)
Aksiyon	Allow (İzin Ver) veya Deny (Reddet)

Uyarı: ACL kuralları sıralıdır. Daha spesifik kurallar önce, genel kurallar sona yazılmalıdır.

6. Port Yönlendirme (Destination NAT)

Destination NAT, dış ağdan gelen trafiği belirli bir dahili IP ve porta yönlendirmek için kullanılır. Örneğin, dışarıdan gelen 8080 portunu dahili bir web sunucusunun 80 portuna yönlendirebilirsiniz.

Erişim: VPC > Destination NAT

Şekil 8 — Destination NAT Kuralları

Alan	Açıklama
Kural Adı	DNAT kuralı tanımlayıcısı
EIP	Dış IP adresi (Elastic IP)
Dış Port	Dışarıdan erişilecek port
Dahili IP	Yönlendirilecek dahili VM IP adresi
Dahili Port	Dahili VM'deki hedef port
Protokol	TCP veya UDP

Not: DNAT kuralı oluştururken ilgili ACL kuralının da tanımlı olduğundan emin olun. ACL kuralı olmadan DNAT çalışmaz.

7. VPC Firewall ve Distributed Firewall

VPC Firewall

VPC Firewall, VPC seviyesinde dış ağ ile VPC arasındaki trafiği kontrol eden güvenlik duvarıdır.

Erişim: Security > VPC Firewall

Şekil 9 — VPC Firewall Kuralları

Alan	Açıklama
Kural Adı	Firewall kuralı tanımlayıcısı
Kaynak	Kaynak IP veya ağ grubu
Hedef	Hedef IP veya ağ grubu
Servis / Port	İzin verilen veya engellenen servis/port
Aksiyon	Allow / Deny / Reject
Loglama	Kuralın loglanıp loglanmayacağı

Distributed Firewall

Distributed Firewall, VPC içindeki VM’ler arası (east-west) trafiği kontrol eder. Mikro-segmentasyon için idealdir.

Erişim: Security > Distributed Firewall

Şekil 10 — Distributed Firewall Kuralları

Alan	Açıklama
Kural Adı	Mikro-segmentasyon kuralı tanımlayıcısı
Kaynak VM/Grup	Kaynak sanal makine veya VM grubu
Hedef VM/Grup	Hedef sanal makine veya VM grubu
Servis / Port	İzin verilen veya engellenen servis/port
Aksiyon	Allow / Deny / Reject

İpucu: Distributed Firewall kuralları VM düzeyinde uygulanır ve VPC Firewall'dan bağımsızdır. Kapsamlı güvenlik için her iki katmanı birlikte yapılandırın.

8. Statik Rota ve DNS Ayarları

Statik Rota Yönetimi

Statik rotalar, belirli ağ trafiğini özel bir sonraki atlama (next-hop) adresine yönlendirmek için kullanılır.

Erişim: VPC > Static Route

Şekil 11 — Statik Rota Listesi

Alan	Açıklama
Hedef Ağ	Yönlendirilecek hedef CIDR bloğu
Sonraki Atlama (Next Hop)	Trafiğin yönlendirileceği IP adresi
Açıklama	Rota açıklama metni

DNS Ayarları

Internal DNS, VPC içindeki VM’ler için dahili DNS kayıtları oluşturmanızı sağlar.

Erişim: VPC > Internal DNS

Şekil 12 — DNS Ayarları

Alan	Açıklama
Domain Adı	Dahili DNS kaydı alan adı
IP Adresi	DNS kaydının işaret ettiği IP
TTL	DNS kaydının önbellek süresi

İpucu: Internal DNS, VPC içindeki VM'lerin birbirini isimle çözmesini sağlar. IP değişikliklerinde yalnızca DNS kaydını güncellemek yeterlidir.

9. Ağ Topolojisi

Ağ Topolojisi görünümü, VPC, subnet, VM ve ağ bileşenlerinin görsel haritasını sunar. Bu görünüm üzerinden ağ yapınızı hızlıca gözden geçirebilir ve bağlantı durumlarını kontrol edebilirsiniz.

Şekil 13 — Ağ Topolojisi Görünümü

İpucu: Topoloji görünümü, ağ sorunlarını teşhis ederken bileşenler arasındaki bağlantıları görsel olarak doğrulamak için faydalıdır.

10. NGAF — Web Console, SOC ve Politikalar

NGAF (Next-Generation Application Firewall), gelişmiş güvenlik duvarı özellikleri sunan entegre bir güvenlik cihazıdır.

Erişim: Security > NGAF

10.1 Web Console Erişimi

NGAF cihazının yönetim arayüzüne doğrudan erişim sağlar. Tüm NGAF yapılandırmaları bu konsol üzerinden yapılır.

Şekil 14 — NGAF Web Console

10.2 SOC Dashboard

Güvenlik Operasyon Merkezi (SOC) panosu, ağ güvenliği durumunu gerçek zamanlı olarak izlemenizi sağlar. Tehdit istatistikleri, trafik analizi ve güvenlik olayları bu panoda özetlenir.

Şekil 15 — NGAF SOC Dashboard

10.3 Politika ve Erişim Kontrolü

NGAF üzerinde uygulama bazlı erişim politikaları tanımlayabilirsiniz. Politikalar kaynak, hedef, uygulama ve zaman bazlı filtreleme destekler.

Şekil 16 — NGAF Politika ve Erişim Kontrolü

11. NGAF — NAT, UTM ve İzleme

11.1 NAT / Port Yönlendirme

NGAF üzerinden gelişmiş NAT kuralları tanımlayabilirsiniz. NGAF NAT kuralları, VPC seviyesindeki Destination NAT’tan bağımsız çalışır ve daha detaylı kontrol sağlar.

Şekil 17 — NGAF NAT Kuralları

11.2 UTM Özellikleri

Unified Threat Management (UTM) modülü, IPS/IDS, anti-virüs, web filtreleme, uygulama kontrolü ve anti-spam gibi gelişmiş güvenlik özelliklerini tek bir noktadan yönetmenizi sağlar.

Şekil 18 — NGAF UTM Özellikleri

UTM Modülü	Açıklama
IPS/IDS	Saldırı tespit ve önleme sistemi
Anti-Virüs	Ağ trafiğinde zararlı yazılım taraması
Web Filtreleme	URL ve kategori bazlı web erişim kontrolü
Uygulama Kontrolü	Uygulama bazlı trafik yönetimi
Anti-Spam	Spam e-posta filtreleme

11.3 İzleme ve Loglar

NGAF, tüm ağ olaylarını ve güvenlik loglarını kaydeder. Log kayıtları üzerinden geçmiş olayları inceleyebilir, tehdit analizi yapabilir ve raporlar oluşturabilirsiniz.

Şekil 19 — NGAF İzleme ve Log Kayıtları

Uyarı: NGAF loglarını düzenli olarak inceleyin. Anormal trafik paternleri erken tespit edilerek güvenlik ihlalleri önlenebilir.

12. En İyi Uygulamalar

Ağ Segmentasyonu: Farklı iş yükleri için ayrı VPC ve subnet kullanarak izolasyon sağlayın.
En Az Yetki Prensibi: ACL ve firewall kurallarında yalnızca gerekli portları ve IP aralıklarını açın.
Katmanlı Güvenlik: VPC Firewall, Distributed Firewall ve NGAF’ı birlikte kullanarak derinlemesine savunma uygulayın.
Düzenli İzleme: NGAF SOC dashboard ve logları düzenli olarak kontrol edin.
Yedekli Yapılandırma: Kritik servisler için birden fazla EIP ve DNAT kuralı tanımlayın.
Dokümantasyon: Tüm ağ kurallarını ve değişikliklerini belgeleyin. Kural açıklama alanlarını mutlaka doldurun.
Periyodik Gözden Geçirme: Kullanılmayan ACL kurallarını, EIP’leri ve firewall politikalarını düzenli olarak temizleyin.
DNS Kullanımı: VM’ler arası iletişimde IP adresi yerine Internal DNS kayıtlarını tercih edin.

İlgili Kılavuzlar

• ECS VM Oluşturma Kılavuzu
• ECS Kullanıcı Yönetimi Kılavuzu
• ECS SSL VPN Kılavuzu
• ECS Yedekleme Kılavuzu

Teknik destek için: destek@narbulut.com | www.narbulut.com

narbulut